Economie en Werk

 

Wat als we zelf ons loon mogen bepalen op basis van onze eigen behoeftes?

Droom

Wij vragen ons af wat het zou geven als elke mens maandelijks een loon zou krijgen dat gebaseerd is op het antwoord dat hij/zij zelf geeft op de vraag wat hij/zij nodig heeft om content of tevreden te zijn. Dat antwoord kan en mag variëren, want wat een mens denkt nodig te hebben om content te zijn kan nogal eens veranderen doorheen een mensenleven, afhankelijk van leeftijd, gezinssituatie, zin in avontuur of de wereld verkennen of net eerder stabiliteit en een veilige cocon, … Dat zou betekenen dat ons loon niet langer bepaald wordt door de aard van een job, de status van die job, een diploma, een graad van ‘verantwoordelijkheid’ of ‘leidinggeven’, succes hebben, anciënniteit, ambitie, een geërfde plaats in de samenleving, … Iedereen wordt gelijk voor de wet (want ieders loon wordt op exact dezelfde manier bepaald) en toch zal er verschil in uitvoering zijn, gebaseerd op de individuele invulling van ‘content zijn’. Wij denken dat het fijn en nuttig zou zijn om deze vraag op geregelde tijdstippen (bv. jaarlijks, indien gewenst) gesteld te krijgen door een medemens.

Waarom

We vertrekken vanuit het basale gegeven dat geld niet meer dan een middel is, naast vele andere, om onze (inter-)menselijke behoeftes te beantwoorden. En tegelijk zien we dat geld inmiddels de meest krachtige maatschappelijke motor voor verandering, of soms net van behoud geworden is. Als we daar dus iets aan wijzigen, zou dat heel wat in gang kunnen zetten. En net dat is wat we nodig hebben, lijkt ons, een middel om de wereld, en vooral hoe wij met die wereld omgaan in een nieuwe plooi te leggen. Het zou veel onnodig complexe zaken (bv. de sociale wetgeving) vereenvoudigen, omdat de basis van het systeem heel erg simpel is. Omdat niemand iets te winnen of verliezen zou hebben bij een bepaald antwoord van een ander en er ook niemand moet oordelen over het antwoord van een ander (want ieder krijgt wat hij denkt nodig te hebben), zou het mogelijks ook heel wat ‘lelijkheid’ (lees: jaloezie, meedogenloze ambitie, burnouts door disconnectie, onnodige machtsverhoudingen, …) uit onze intermenselijke systemen kunnen halen.

Actie

Wij zien ons idee graag als een startpunt om een nieuwe economische tekening te maken. We zijn geen voorvechters van het kapitalisme – al rekenen we onszelf graag bij de categorie van de ‘sociaal ondernemers’ en dus niet vies van geld ‘maken’ om nog meer goeds te creëren. We zijn ook geen communisten, ondanks de Cubaanse halve trouwboek bij één van ons en het feit dat we nogal straffe verdedigers zijn van gelijk loon voor iedereen, ongeacht diploma en jobinhoud, binnen onze eigen organisatie. Wij denken dat het fijn en nuttig zou zijn om deze vraag op geregelde tijdstippen (bv. jaarlijks, indien gewenst) gesteld te krijgen door een medemens. Een wereldwijde, maar heel simpele training in oplossingsgerichte coachingstechnieken zou volstaan om elkaar hiermee te kunnen helpen. Daarbij zou iedereen leren om echt met elkaar in gesprek te gaan over ‘contentement’, gewenste toekomst, wat gelukkig maakt, wat nodig is en wat ruis of ‘schijngeluk’ creëert. Het enige dat we nog nodig hebben, is een afspraak dat we het vanaf een bepaald moment zo zullen beginnen doen en dat iedereen meedoet. En geld zullen we ook nodig hebben. Maar dat hebben we eigenlijk al, alleen zal het vanaf dan anders verdeeld worden.

Samenwerking

Het idee ontstond op een zonnig terras tijdens één van de jaarlijkse internationale oplossinsgerichte congressen in Sofia. Sindsdien legden we het af en toe eens ergens op tafel, en daarbij merkten we telkens dat het niet op hoongelach onthaald werd, maar met nieuwsgierigheid geproefd. En daarom vragen we ons af of er niet nog meer mensen zin zouden hebben in een wat grotere gezamenlijke denkoefening.

Scope

Systemisch

Engagement

Ik wil zelf geen project uitwerken, maar aanzet geven voor anderen