Economie en Werk

 

Van Kwanti-teit naar Kwali-Tijd: Werken na Covid-19 is meer in balans met Leven, mét kansen voor de kwetsbare werknemers

Droom

Van Kwanti-teit naar Kwali-Tijd: Ik droom ervan dat mensen meer tijd krijgen voor dingen die essentieel zijn. En werkelijk leren te ont-haasten. Hiermee bedoel ik gewoon trager leven, bewuster leven. Weldoordachte keuzes maken. En niet zozeer elke week naar het wellness center gaan voor een modderbad of een stone massage om te ontstressen. Maar vooral: consu-minderen en werken aan de zaken die ertoe doen, zoals zorg, onderwijs, gezonde voedselvoorziening. Wat ik fundamenteel vind, is werktijd en privé tijd goed combineren. In de eerste plaats denk ik aan telewerken (het nieuwe normale?) en efficiënter omspringen met werktijd in de dienstensector. Daarmee bedoel ik dat bazen meer vertrouwen geven aan hun medewerkers. Dat medewerkers meer verantwoordelijkheid krijgen. Zeker als het gaat over hoe ze hun takenpakket willen organiseren. Waar en wanneer ze het beste presteren bijvoorbeeld. Trouwens de ene werkt al sneller dan de andere. Mag daar ook rekening mee worden gehouden? Zowel voor de snelle (extra uitdagingen graag) als voor de tragere (meer werktijd graag). En dat we resoluut de weg inslaan om ‘bewust’ te maken wat we echt nodig hebben om te leven (ook diensten).

Waarom

Samengevat: ik droom ervan dat organisaties (bedrijven, non-profit, kennisinstituten…) en hun medewerkers (arbeider, bediende, kader, jong, geroutineerd en oud) een nieuwe modus vivendi vinden zodat werk-tijd en vrije tijd meer in evenwicht komen voor iedereen. Want tevreden, betrokken werkkrachten leveren kwaliteit. En misschien minder, maar beter. Bijgevolg stijgt het geluk op de werkplek wat meteen gelukkigere mensen thuis met zich meebrengt. Wel-ZIJN verdient zijn plaats naast wel-VAART: thuis en op het werk. En vooral de 50+-ers krijgen het vaak moeilijk (ben ervaringsdeskundige). Die werknemers blijven vaak in de kou staan. Hoewel vanuit de overheid 'constructies' bestaan om oudere en langdurig zieke werknemers terug aansluiting te laten vinden met het reguliere arbeidscircuit. Ik haal mijn mosterd o.a. uit het boek van Dirk Geldof, ‘Onthaasten’, uitgever Houtekiet 2001. Begin 21ste eeuw: meer en meer mensen hebben last van tijdsdruk ondanks het feit dat we veel meer vrije tijd hebben dan vroeger. Hoe komt dat? Zijn relaas was voor mij een eye-opener. Maar er is ook veel ongelijkheid: tijd kan je kopen. Door bv. huishoudhulp in te schakelen, krijg je meer vrije tijd of tijd om geld te verdienen. Goed voor de ene, minder positief voor de andere. Want nog te veel mensen in België en elders werken vele uren voor een te laag loon om goed van te leven. En zij die de ratrace niet meer volgen, krijgen vaak het stigma van: Ze kunnen hét niet aan of ze zijn profiteurs.

Actie

1. Concreet plan om zinvol werk te geven aan de oudere werknemers (55+). Zo zie ik substantiële meerwaarde voor een organisatie die ‘uitloopbanen’ creëren. ‘Uitlooptijd’ als het ware voor medewerkers die bv. binnen 5 jaar op pensioen gaan. Als ze een aangepast takenpakket krijgen om hun ervaringen over te dragen aan de jongere generatie, blijven ze wellicht gemotiveerd tot de laatste dag voor P(ensioen)-day. 2. Concreet plan om langdurig zieken terug aan het werk te krijgen: Voor die mensen zou ik ‘inlooptijd’ creëren. Dat ze – met behoud van hun vervanginkomen of idealiter met hun basisinkomen – geleidelijk meer en meer taken op zich mogen nemen. Rekening houdend met hun kwetsbaarheden (fysiek en/of mentaal). Om zo samen met de directe leidinggevende en het akkoord van de ‘baas’ een (aangepast) takenpakket in een leefbare werkomgeving te creëren. Zodat de langdurig zieke de ademruimte krijgt om te ondervinden waarin hij/zij nog goed in is. Positief neveneffect: door meer respect en betrokkenheid verkleint de kans op een (2e?) burn of bore-out. Zowel bij geroutineerde als bij relatief nieuwe medewerkers. Want te veel spanning op het werk schaadt de gezondheid.

Samenwerking

om die te bereiken, spelen de vakbonden en ziekenfondsen een belangrijke rol. Zij (zou toch moeten) zijn er voor de werknemers en langdurig zieken. Zij kunnen dit thema aanbrengen bij collectief overleg, bij politiekers, bij patroonsorganisaties . En van onderuit is het mogelijk (en zelfs wenselijk) dat werknemers van verschillende bedrijven uit de dienstensector hun stem laten horen.

Scope

Andere

Engagement

Ik wil samen met anderen een project uitwerken